Tarlaların bahçelerin ne güzel, ...
Köyüm benim, korucuğum Dirmil’im.
Sözümde şiirsin, sazımda tel, tel,
Köyüm benim, korucuğum Dirmil’im.
Yuvarlandım,tozun yuttum yollarda,
Ötüşürken türlü kuşlar dallarda,
Yaşanırsın, gönüllerde dillerde,
Köyüm benim, korucuğum Dirmil’im.
Türkülerle söylenirken acılar,
Alanbağda tütün kırar bacılar,
Ali Molla, Eskiciler, Hacılar,
Köyüm benim, korucuğum Dirmil’im.
Vazgeçemem, ovasından, dağından,
Yarentepesinden, alanbağından,
Şifalı suyundan, zeytinyağından,
Köyüm benim, korucuğum Dirmil’im.
Gurbetlerde hasretinde, gamında,
Yağcıbelindeydim, Ambardamında,
Bekir Mustafa’nın yıkık damında,
Köyüm benim, korucuğum Dirmil’im
Hayatımın, geçmişimin başısın,
Elli üç yılımın mihenk taşısın,
Ekmeğimiz, tuzumuzun aşısın,
Köyüm benim, korucuğum Dirmil’im.
Nereden başlasam, nerede dursam,
Varsam gitsem, o meydanda otursam,
Bayramında yine şiir okusam,
Köyüm benim, korucuğum Dirmil’im.
Her mevsim ayrıdır sendeki haşmet,
Dağından yağ akar, ovandan lezzet,
Bitmedi bitmesin, rahmet bereket,
Köyüm benim, korucuğum Dirmil’im.
Dedem benim Hacı Ali Efendi,
Macır Mustafa da öbür dedemdi,
Döndü devran efendiler tükendi,
Köyüm benim, korucuğum Dirmil’im.
Köyüm benim bitmeyecek sevdamdır,
Sığındığım sıcak, küçük dünyamdır,
Hayatımdır, gerçeğimdir, rüyamdır,
Köyüm benim, korucuğum Dirmil’im.
Yaza yaza bitmeyecek sözümüz,
O yazıya gömüldü hep özümüz,
Hoş bir seda gibi kalsın izimiz,
Köyüm benim, korucuğum Dirmil’im.
Halil İbrahim’dir Güncan’dır adım,
Koşarım köyüme olsa fırsatım,
Dirmil’ime gömülmektir muradım,
Köyüm benim, korucuğum Dirmil’im.
Halil İbrahim GÜNCAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder